Menü

Bu Gacıya Bir Baro

Çingeneler.. Kendilerine özgü konuşmalarıyla rahat yaşantılarıyla ve özgürlüklerine düşkünlükleriyle yüzyıllardan bu yana gelen toplumunuzun küçük bir parçası, sanatçı ruhlarıyla önlü kompozitörlere ilham kaynağı, yazarlara roman konusu olacak kadar bambaşka bir insan topluluğu olan bu insanların önemi son bir yıldır ülkemizde de hissedilmeye başlandı…



Şüphesiz bu önem dünün pavyon şarkıcısı bugünün ünlü assolistl ve çingeneliğini inkar etmeyen Kibariye ile başlayıp başka ”iye” takısı ile gazino sahnelerinde boy gösteren çingene veya çingene olduğunu iddia eden ses yıldızlarıyla güncelleşti…

Ancak düne kadar olduğu halde ”Çingene”liğini inkar eden, aslını söylemekten utanan kişilerin bugün çingene olduğunu iftihar ederek söylemesi toplumun bu özellik sahibi kişilere gösterdiği ilgiyle gelen maddi manevi kazançtı.



Ünlü şarkıcıların bile sahnelerde çingene oyun havalarıyla göbek atmaları, sahne gösterilerine özel olarak ”Çingene gösterişi” koymaları, hatta çingenelere özgü oyun havaları ile şarkıların plaklarının yapılması hep halkın bu kişilere ve müziklerine gösterdiği büyük ilgiden geldi…

İşte bu ilgi ünlü bir yıldızı da ”Çingene” olmaya özendirdi. Evet Gülşen Bubikoğlu’ndan söz ediyoruz. Yeşilçam’ın güzel yıldızı Gülşen Bubikoğlu şimdi kamera karşısında bir çingenenin hayatını oynayacak. Kısa süre önce yaptığı müzikal filmden sonra bir başka müzikal için seçilen kodunun çingenelerin yaşamını işlemesi Gülşen Bubikoğlu’na da ilginç gelmiş olsa ki gece gündüz onların müziğini şarkılarını dinliyor ve kendini o yaşantıya kaptırıyor…



ÇİNGENELERİN EN ATEŞLİSİ

Gülşen Bubikoğlu’nu son günlerde gördüğünüz zaman belki gözlerinize inanamazsınız. Çünkü konuşma şekli bile değişti sanatçının. Gece gündüz dinlediği şarkılarla “Roman” dilini öylesine bir kaptı ki gerçek çingeneye taş çıkartırcasına hazırlanıyor yeni filmine. Ne varki bu filmin başlaması için bin eksikliğin tamamlanması gerek. O da film de Bubikoğlu’na rol arkadaşı olacak erkek yani ”Çeribaşı” eksik. Bir başka deyişle yani çingenelerin esas diliyle bu ”gacı”ya bir ”baro” aranıyor. Anlamını biImeyen ler için hemen söyleyelim. Çingene dilinde ”gacı” kadın ”baro” da erkek demek. Münir Özkul ve Müjdat Gezen tarafından hazırlanan senaryoda çocukluk arkadaşı olan iki çingenenin yaşamın akışı ve de kaderin cilveleri karşısında birbirlerine karşı olan duyguları konu ediliyor.



Gece gündüz çingene dilini konuşarak kendinli rolüne alıştırmaya çalışan Gülşen Bubikoğlu zaman zaman İstanbul’un ünlü çingene mahallesi Sulukule’ye giderek onları yakından izleyip o yaşamın derinliklerine dalıyor. Gazino sahnelerinden sonra sinemaya da sıçrayan çingene modasından sonra kırk yıllık Gülşen Bubikoğlu’da karşınıza ”Gülşeniye” olarak çıkarsa hiç şaşmayın. Baksanıza haline…

ZEKİ MÜREN İLE ALAKALI YAZIDA AİLEMİZE YAPILMIŞ AYIP

Gazetenizin 20 Ocak 1981 tarihli nüshasının 10. sayfasında Zeki Müren’in bir fotoğrafı ile annesini iki adet fotoğrafı ve ayrıca aileme ait fotoğrafıda ihtiva eden (ZEKİ MÜREN ZOR DURUMDA-MİRASI YÜZÜNDEN POLİSLİK OLDU…) başlıklı yazınız baştan aşağı gerçeğe aykırı olup, yazıyı kaleme alanın hayal mahsulüdür.



Hangi emele hizmet ettiğini kestiremediğim yazı sahibi, Zeki Müren’in yakınlarına atfen, ona ait bilgi vermek istediğinde yine o yakınlara müracaatla doğruyu ve hakikati öğrenme yolunu tercih etse idi, hem görevini tam uygulamış, hem basın ahlakına riayet etmiş ve hem de şeref ve haysiyetlere tecavüz etmemiş olurdu…

Ben Zeki Müren’e yakınlığı ile caka satan değil, ancak bu yakınlıktan şeref ve iftihar duyan ve bunu bile çevresine aksettirmemiş bir kimseyim. Annem Sevim Olgaç için ise Zeki Müren adeta kutsal bir varlıktır. Şunu önemle bilmenizi isterim ki, Zeki Müren’in sağlığı, sihhati ve huzurundan başka bir düşünce ve arzusu olmayan OLGAÇ ailesinden hiç bir kimse, önün mirası ile meşgul olacak kadar alçalmamış, böylesine çirkin dedikodulara, yazılara asla sebebiyet vermemiş ve aileler arasında en ufak bir kırgınlık yaratmamış, bilakis sayemizde aile bağlan daha da kuvvetlenmiştir.



Yazı sahibi yersiz ve ayıp teşbihleri ile Zeki Müren’in (Koyun) değil, 45 milyonun hakkım teslim ettiği bir sanat abidesi ve bizlerinde kaza. (Kasap) değil, onunla gurur duyan yakınları olduğumuzu he hazindir ki bilmezlikten geliyor.

Öyle sanıyorumki, asıl ve gizli güya aileler arasını açmak ve dolayısı ile de konu yaratıp gazetede sütun kapabilmektir. Fakat hemen ilave edelim ki; böyle bir fırsatı ömür boyu bulamayacaklardır.

Daha fazla teferruata girmeye ye satir satır cevaplamaya gerek görmediğimden, bu kısa cevabı yazımın, her türlü tazminat haklarımız mahfuz kalmak kaydiyle, Basın Kanunu’nun 19. maddesi gereği tekziben neşrini saygılarımla rica ederim…

(Alıntıdır. Bkz. https://www.tozlumagazin.net/shop/urun/sey-dergisinin-1981-tarihli-42-sayisi/)

11.02.2021 21:26

Kategoriler:   Ana Sayfa

Yorumlar