Menü

Sadettin Erbil’den Kadınlara Şok İtham

SSadettin Erbil'den Kadınlara Şok İthamadettin Erbil, yıllar önce henüz ilkokul sıralarında iken arkadaş olduğu ve aralarındaki oyunlarda boyuna nişanlanıp evlendikleri kızı unutamıyordu. O küçük kız, şimdi evlenip çocuk sahibi bir kadın olmuştur.

1943 yılında Kabataş Erkek Lisesinde öğrenciydim. Edebiyat hocam Faruk Nafiz Çamlıbal’dı… Okul Müdürü Galip Bey’in teşvikiyle tiyatrocu oldum. Hocam Faruk Nafiz ve Galip Bey, beni Muhsin Ertuğrul’a götürdüler. Hem konservatuvara, hem de Muhsin Bey’in derslerine devam ediyordum. Bir süre sonra ilk olarak Shakespeare’in «Nasıl Hoşunuza Giderse» adlı oyununda figüran oynadım. Hiç unutmam, boyum uzun olduğu için Sami Ayanoğlu ile Süavi Tedü’nün sahnedeki kavgalarına davulla tempo tutmuştum. Üç yıl Şehir Tiyatrosu’nda kaldım. Bunu Raşit Rıza, Ses, Çığır Sahne, Küçük Sahne, Dormen, Karaca ve son olarak Bulvar Tiyatroları takip etti. O yıllarda, sahneye her çıkışımda, bu rolün altından kalkamayacağımı sanırdım.»

«Sinema oyunculuğum, «Pilavne’de 13 Kahraman» la başladı. O zamanlar, şimdiki gibi değildi. İki senede bir film çevriliyordu. Ama sinema oyunculuğu tiyatrodan çok rahat… Sinemada her hangi bir hata, bir ‘Stop’ sözü ile halledilebiliyor. Oysa, tiyatroda oyuncu her gün halkın huzurunda… Her gün imtihan…»

«Dublaja başlayışım, sinema oyunculuğuyla aynı tarihlerde başlar. İsmini değil ama, ilk dublajını yaptığım filmi hatırlıyorum. Fırtınalı, gemili bir sahneydi. Boğulan veya boğulmak üzere olan bir tayfayı konuşuyordum. Başroldeki oyuncuyu da Hadi Hün konuşuyordu. Dünyanın her tarafında oynayan 30 senelik, turşusu çıkmış bir filmdi.»

Bu arada eski bir de hatıramı anlatayım. 1932 yıllarındaydı… Üçüncü sınıfta beraber okuduğum bir kız arkadaşım vardı. Hiç ayrılmazdık. Ders aralarında saklambaç oynar, eğlenirdik. Bir gün Sait Halim Paşa Korusuna gittik. Onu, korunun çok enteresan yerine götürmüştüm. Birden heyecanlandım. Zaten ne olduysa bu heyecan yüzünden oldu. Sırt üstü düşüp çalılık arasında bir pisliğin üzerine oturuverdim. Tabii ona ve eve karşı rezil oldum. O zaman 11 yaşında olan bu ilk sevgilim, şimdi evli ve çoluk çocuk sahibi… O yıllar, Yeniköy iskelesinin tam karşısında pazar kurulurdu. Bu pazardan oyuncak yüzük alır, birbirimizin parmağına takardık. Küsünce de yüzükleri kırar, sonra gene yenilerini alırdık. Birçok macera ve aşktan sonra, kadınlardan sıtkım sıyrıldı, bu konudaki anlayışım da değişti. Bence kadın sadece soyunan bir arkadaştır.»

(Alıntıdır. Bkz. https://www.tozlumagazin.net/shop/urun/ses-dergisinin-1965-tarihli-17-sayisi)

31.08.2015 17:39

Kategoriler:   Ana Sayfa

Yorumlar

  • Yayınlandı: 26 Ağustos 2015 12:01

    Melis Çiftçi

    Çok boş konuşmuş