Menü

Moğollar’ın Cesareti

Giyimleriyle, hareketleriyle, sakallarıyle, müzikleriyle ilgi toplayan Moğollar, geçenlerde büyük bir cesaret örneği vererek İstanbul’un en büyük sinemalarından birinde tek başlarına iki saat süren bir konser verdiler. «Büyük bir cesaret» dememiz boşuna değil tabii. O koskoca sinemayı, yanlarına başka hiç bir topluluk veya şarkıcı almadan doldurmak, salonu dolduran ve büyük çoğunluğu «Beat» ve «Soul» müzik bekleyen gençlere «Pysco – delic», «pop» ve «east and west» akımlarının en ağır ritimli parçalarını sunmak ve hele böyle bir konserde ilk defa yaylı tamburla bağlamayı denemek, sorarız cesaret işi değildir de nedir?



Konserde sahne arkası, sahne önünden çok daha enteresandı. Daha perde açılmadan Moğollar’ın «isim babası» olan ve konseri başından sonuna kadar takdimle görevli bulunan Orhan Boran bir oraya, bir buraya koşuşuyor ve önüne gelene dert anlatıyordu. Bir taraftan ter döken, bir taraftan her rastladığına, «Acaba salondakiler konseri nasıl karşılayacaklar?» diye soruyor; bu arada karşılaştığı orkestra elemanlarına da sanki kulisin en heyecanlı adamı kendisi değilmiş gibi, «Sakin ol evladım, heyecanlanmak için hiç bir sebep yok!» diye nasihat veriyordu.



Nihayet ışıklar karardı ve kapalı perdenin arkasından konserin takdimcisi Orhan Boran’ın adı anons edildi. Salonda birden yükselen alkış sesleriyle birlikte Orhan Boran sahneye doğru ilerlerken Moğollar’ın solisti Aziz de Orhan ağabeylerinin ve konserin muvaffakiyeti için ellerini açmış, dua ediyordu.

Beş bölümden ibaret konserin ilk bölümü Moğollar’ın eski melodilerine ayrılmıştı. Nefis bir armonika solosuyla birlikte dinlediğimiz «İlgaz» adlı düzenleme, her bakımdan mükemmel şekilde çalındı ve hak ettiği alkışı aldı. Daha çok, «Pysco – delic» tarzı şarkıların yer aldığı ilk bölüm, Nana Song’la gençleri çılgına çevirip sona erdi.



İkinci bölümde Moğollar koyun postu yerine çiçekli yeleklerini giyerek sahneye çıktılar. Bu bölümde de «east and west» tarzına ait örnekleri dinledik. Beatle’ların Hint folklorundan aldıkları melodileri, Batı müziğiyle birleştirip Hint milli sazı sitarla okumalarından sonra açılan bu akımı Moğollar, Türk «east and west» i şeklinde dinlettiler. Ritim gitarist Cahit Berkay «Life» adlı şarkıda yaylı tambur solosu yaparken, parça büyük ilgiyle izlendi. İkinci parçada Cahit eline bir elektro bağlama alıp nefis bir solo yaptı.



Üçüncü bölümde Tom Jones’un açtığı çığıra uyan beş genç, başlarında silindir şapkalar, siyah fraklarla sahneye çıktılar ve «Help Yourself», «Rain and Tears» ve «Delilah» adlı şarkıları çaldılar. İki nefesli saz eşliğinde (tulsa ve trompet) Aziz, «My, My, My Del il ah» derken bütün salon ona eşlik ediyordu.

Dördüncü bölümde bir ritim gitar solosu dinledik. Cahit Berkay çalarken iki erkek, bir kız, müziğin ritmine uyup konulu «Beat bale» yaptılar.

Son bölüme Moğollar, hippie ceketleriylele çıkıp günün sevilen parçalarından örnekler sundular. «Yummy, Yummy» bu bölümün en başarılı parçasıydı.



Moğollar’ın konserinde ilk defa batı müziğime tempo tutan yaylı tamburla bağlamayı dinlemiştik. İlk defa «Made in Türk» markalı «East and West» le karşılaşmıştık, ilk defa «Beat Bale» görmüştük, ama bizce konserin en enteresan tarafı neydi, bilir misiniz? Orhan Boran konserin başından sonuna kadar senede kaldı ve her şarkının izahını yaptı. Yani konser bir bakıma «İzahlı müzik» gibi bir şeydi.

(Alıntıdır. Bkz. https://www.tozlumagazin.net/shop/urun/ses-dergisinin-1968-tarihli-45-sayisi)

14.01.2021 09:26

Kategoriler:   Ana Sayfa

Yorumlar

  • Yayınlandı: 26 Ağustos 2015 16:57

    GÜLŞAH NAZAR

    moğollar doldurmayacakta kim dolduracaktı efsana gruptu bunlar türkiyenin beatles'ı :D
  • Yayınlandı: 28 Ağustos 2015 12:45

    CEVDET YALNIZ

    ciddi anlamda efsane bir gruptu hoş hala varlar yaşayan efsane diyebilirz girenler çıkanlar olsada. dönemimizde cesaret isterdi onlar gibi sarkı yapmak giyinişleri saçları farklıydı ama çok iyi işler cıkardılar. birde kurtalan ekspress vardı favorim moğollardı ama :)
  • Yayınlandı: 28 Ağustos 2015 13:40

    MUSA GÖÇMEN

    neye göre kurtalan ekspresten ayırdınız anlamdım cevdet bey iki grupta aynı diyebilirz efsaneler vardı cem karaca olsun barış manço olsun ikisndede söylediler.
  • Yayınlandı: 28 Ağustos 2015 13:42

    CEVDET YALNIZ

    tabi büyük isimlere sözümüz yok tabide moğolların havası bir farklıydı başka bir güzelliği vardı benim düşüncem bu
  • Yayınlandı: 28 Ağustos 2015 13:56

    MUSA GÖÇMEN

    düşüncenize saygı duyuyorum ama yersiz birr kıyaslama gibi geliyor bana iki grubunda efsaneleri bile aynı türkiye büyük işler yaptılar yaptıkları müziğin yayılması duyulması ses getirmesi günümüzde bile dinlemsi hatta yeni jenerasyonun o tarz şarkıcılar çıkarması bile onların sayesindedir.
  • Yayınlandı: 28 Ağustos 2015 14:21

    HAMDİ YURDAKUL

    kesinlikle katılıyorum musa beye rahmetli barış akarsu, haluk levent vs daha aklıma gelmeyen bu türde müzik yapan kişilerin esinlendiği örnek aldığı isimler cem karaca ve barış akarsu ayrıca gruplarda bir o kadar örnek alınmıştır tabikide inşallah bu zamanlarda da böyle gruplar görebiliriz