Menü

Tarık Akan Şaşkına Döndü

ANILAR dizisinin üçüncü bölümündeyiz… Tarık Akan’ın yaşamında bir dönüm noktası olan artist yarışmasının öyküsüne bu sayımızda da devam edeceğiz…

Tarık Akan, Acar Film platosundaki deneme filmi çekimine de katılır… Ve deneme filminde büyük başarı gösterir… Eve gelen mektup, Akan’ın birinci seçildiğini müjdeler… Artık 10.000 liralık ödüle hak kazanmıştır Tarık Akan… Zaten amacı da bu değil midir? Yarışmaya katılıp büyük ödülün sahibi olmak… Büyük sevinç içindedir Tarık Akan… SES Dergisi Artist Yarışması’nda birinci olduğunu öğrenir öğrenmez doğruca kahveye gider ve arkadaşlarına bu mutlu haberi iletir, mutluluğunu arkadaşlarıyla paylaşmak ister… Kahvedeki şenlik sokağa dek taşar ve tüm Bakırköy’e yayılır…



«Biz altı arkadaş yine SES Dergisi’ne gittik… Ben birinci olmuş, Aytaç Arman da ikinci gelmişti… Dergiye geldiğimizde herkes bizi tebrik ediyordu… Sonra protokolün okunmasına geldi sıra… Fakat altımızın birden suratı değişmeye başladı… Çünkü hiç kimse paradan söz etmiyordu da… Ben parayla ilgili bir soru sordum… ‘Bu para ödülü bir yıl önceki yarışmadaydı’ dediler… Başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Film çevirmek aklımın ucundan bile geçmiyordu… Parayı alıp keyfime bakacaktım… Zeki ile kavga ettim… Çünkü paranın verileceğini o bana söylemiş ve yarışmaya o beni sokmuştu.. Beni boşuboşuna bu kadar ay uğraştırmıştı… Dergide ilk kapak resmim çıktığında hayli tedirgindim… O aylarda işportacılık yapıyordum… işimi aksatacak diye üzülüyordum… Bakırköy’de artık yürüyemez hale gelmiştim… Herkes birbirine, ‘Bak SES Dergisi’nin birincisi’ diyerek beni işaret ediyordu… Okulda da arkadaşlara alay konusu olmuştum… Sonunda işportacılık işini bırakıp gündüz kahvede pinekliyor, gece de okuluma gidiyordum…



Eski okulumdan ayrılmış yüksek gazeteciliğe yazılmıştım… Dokuz ay boyunca beni ne arayan oldu, ne de soran… Ben yine yanıma Zeki’yi alıp SES’e gittim. Akıbetimin ne olacağını öğrenmek istiyordum… Yeşilçam’a firmalara götürdüler… Yapımcılarla tanıştırdılar… Erman Film Şirketi’nden 5.000 lira avans alabileceğimi söylediler… Bir hafta sonra Erman Film Şirketi’nin bulunduğu hanın karşısındaki kahveye gidip oturduk. Beni muhasebeci gelip kahveden çağıracak ve paramı alabilecektim. Akşama kadar bekledikten sonra avansımı verdiler… Aldığım avansla da simitçiye ve çaycıya borcum vardı hemen onu ödedim… Bir giyimevine gidip kendime bir ceket aldım… Geriye kalan parayı da arkadaşlarla pavyonlarda yedik… İlk aldığım para böylece suyunu çekmiş ve ben yine bir bekleme dönemine girmiştim… Yine aylar gelip geçti… Ne film çevirebiliyordum. Artık canıma tak etmişti. Yine SES Dergisi’ne gidip ne yapmam gerektiğini sordum.

(Alıntıdır. Bkz. https://www.tozlumagazin.net/shop/urun/ses-dergisinin-1984-tarihli-19-sayisi)

04.11.2020 03:34

Kategoriler:   Ana Sayfa

Yorumlar