Menü

Yıldız Kenter ve “Elmacı Kadın”

FERİKÖY’DE, Yüksel Tanık platosundaki odalardan biri.. Duvarlar taş, yerler taş, hava soğuk mu soğuk… İstanbul’da, kar öncesi ayazı kol geziyor. Köşede bir soba etrafında toplanmışız.. Nebahat Çehre ile Yıldız Kenter diz dize oturuyorlar… Tam karşılarındaki tahta sıraya oturan Tugay Toksöz arada bir kalkıp sobaya odun atıyor. İçerde rejisör Feyzi Tuna ile kameraman Kaya Ererez çalışıyorlar. Biraz sonra set hazırlanacak ve bir set işçisi gelip Yıldız Kenter’i kamera başına çağıracaktır…



YERLİ MALI «ELMACI kADIN»

1960 – 61’de Hollywood sinemadan elini ayağını çeken eski şöhretleri korku filimlerinde oynatmaya karar verince, ilk teklif çift Oscar’lı Bette Davis’e yapılmıştı. 5 nisan 1908’de Lawell’de dünyaya gelen, uzun yıllar Broadway tiyatrolarında çalıştıktan sonra sinemaya geçen, «The Man Who Played God» (Allah Rolünü Oynayan Adam) filmiyle yıldızlar sınıfına giren, 1935 ve 1938 yıllarında «Pangerous» (Tehlikeli), «Jezebel» filimleriyle iki defa Oscar kazanan. Barbara, Margo ve Mike admda 3 çocuğu olan Bette Davis, o sırada dördüncü kocasından da ayrılmıştı, maddi bakımdan gerçekten zor durumdaydı. Yapılan teklifi kabul edip sinemaya dönünce filimciler ona korku filmi çevirtmediler. Yerine önce «Pocketful of Miracles» (Elmacı Kadın) la başlayan «What ever happened to baby Jane» «Bebek Jane’e ne oldu?» ile devam edip «Hush hush sweed Charlotte» «Sus sus Tatlı Charlotte» ile noktalanan üç filim çevirttiler. Atmosferin ön plana geçtiği bu üç fantezi ile Bette Davis yine en ünlü yıldızlar arasına girdi.



Türkiye’de sinema seyircileri Bette Davis’in çevirdiği bu filimlerden ilki olan «Pocketful of Miracles» i «Elmacı Kadın» adıyla 1966 yılında seyrettiler. Filimde Bette Davis’den başka Glenn Ford, Hope Lange, Ann Margret ve Thomas Mitchell de oynuyorlardı. Rejisör, «Amerikan salon komedisi» türünün ustalarından Frank Capra idi. Önümüzdeki sinema sezonunda bir «Elmacı Kadın» daha göreceğiz. Yerli «Elmacı Kadın» ın rejisörü Feyzi Tuna, kameramanı Kaya Ererez. Bette Davis’in rolünü Yıldız Kenter, Glenn Ford’un rolünü Tugay Toksöz, Ann Margret’ in rolünü de Nebahat Çehre oynuyor..

Filmin konusu kısaca şöyle: Elmacı kadın «Bette Davis – Yıldız Kenter» düşmüş bir kişizadedir. Elma satarak geçinir. Dışarlarda bir yerde okuyan bir torunu vardır (Ann Margret – Nebahat Çehre). Ona yaşadığı hayatı belli etmez, otellerden aldığı antetli kağıtlara düzmece mektuplar yazıp torununa yollar. Gangster olan bir gazino sahibi (Glenn Ford – Tugay Toksöz) işinin düzgün gitmesi için hergün Elmacı Kadın’dan bir elma alması gerektiğine inandırmıştır kendini… Sonra olaylar iki yönden gelişir. İki yönden gelişir ama, asıl gerilim torunun anneannesini görmeye gelmesiyle şekillenir. Dostlan Elmacı Kadın’a yardım ederler ve torun geldiği zaman karşısında «Elmacı Kadını» değil, mektuplardaki zengin ve iyi kalpli ihtiyan bulur…



Geçtiğimiz haftalarda çekimine başlanan yerli «Elmacı Kadın» ın birçok önemli yanı var. Bir defa, sadece tiyatro oyuncularının rol aldığı «Vur Patlasm, Çal Oynasın» ı ve «501 Numaralı Hücre» yi saymazsak, ilk defa bu filimde bu kadar çok tiyatro sanatçısı bir araya geliyor. İsterseniz kadroyu bir sayalım: Yıldız Kenter, Nebahat Çehre, Tugay Toksöz, Hulusi Kentmen, Erol Keskin, Ergun Köknar, Kerem Yılmazer, Ayşem Sezer, Renan Fosforoğlu, Altan Günbay, Refik Kemal Arduman, Turgut Boralı, Kayhan Yıldızoğlu… O bir yana, 1951’de «Vatan İçin» le sinemaya başlayan ve «Ağaçlar Ayakta Ölür» (1966), «Yaşlı Gözler» (1968) le devam eden Yıldız Kenter «Elmacı Kadın» la altıncı filmini çeviriyor.

«TEKLİF ALMIYORUM Kİ»



Öğle paydosu verilmişti. Sobalı odada Yıldız Kenter’le ikili bir diyalog kuruyoruz:

– «Bugüne kadar yanılmıyorsak 6 filim çevirdiniz. İnsan ister istemez sinemayla aranızın pek iyi olmadığım düşünüyor.»

– «Hayır yanlış… Sinemayı çok seviye mun. Çok seviyorum ama, nedense fazla teklif alamıyorum. Tabii yılda 10 -12 filim çevirecek kadar vaktim yok ama, pekala 3-4 filimde oynayabilirim. Ama yılda 3-4 teklif almıyorum ki…»

– «Aynı zamanda hem tiyatroda oynamak, hem filim çevirmek yorucu olmuyor mu?»



– «Aksine, garip gelecek belki ama, sinema beni tahmin edemiyeceğiniz kadar dinlendiriyor. Oyunculuğun tadmı çıkarıyorum sinemada. Sadece rolüm var ve rolümden başka birşey beni ilgilendirmiyor. Oysa tiyatroda öyle mi? Bir oyuncumun ayakkabısının bağından, kapıların kapanışına, rüsumundan yeni oyun seçimine kadar aklım her dakika binbir şeyle dolu.»

– «Biraz önce bir sahneniz çekiliyordu. O sahnede konuşmanız da vardı ama size kimse sufle vermedi. Rolünüzü ezberlemiş miydiniz?»

– «Evet…»

– «Peki, rol ezberlemek sanıldığı kadar yararlı mıdır sinemada?»



– «Bakın, önce şunu söyliyeyim: Sinema konusunda genellemeler yapacak kadar yeterli görmüyorum kendimi. Ama bu konudaki kişisel yargım şu. Bir oyuncunun rolünü ezberlemesi ‘yararlı’ olmaktan öte bir şeydir, bir şarttır bence.»

O sırada Nebahat Çehre ile Tugay Toksöz de konuşmamıza katılıyorlar. Tugay, «Bize senaryo vermiyorlar,» diyor. Yıldız Kenter ona dönüyor, yumuşak bir sesle:

– «Bana da vermediler,» diyor. «Ben bir gün önceden çekilecek sahneleri öğrenip sözlerimi bir kağıda kopya ediyor, oradan ezberliyorum..»

REJİSÖR

Bir ara Feyzi Tuna ile konuşuyoruz. «Siz,» diyoruz, «Frank Capra’nınkinden değişik bir yorum getirdiniz mi yerli ‘Elmacı Kadın’ a?» Tuna bu soruyu, «Hayır» diyerek cevaplandırıyor, sonra şunları ilave ediyor:



– «’Elmacı Kadın,’ yapısı itibariyle bir fantezidir. Benim filme iştirakim tamamen teknik açıdan oluyor. Sadece konuyu alaturkalaştırmaya çalıştım.»

Sonra Yıldız Kenter’den konuşuyoruz. Feyzi Tuna Yıldız Kenter’den çok memnun.

– «Yıldız hanımla değişik bir çalışma yapıyorum,» diyor. «Yönetimi çok kolay.. Sahnelerde trafiği yerip o trafik içinde kendisini serbest bırakıyorum. Yıldız hanım kendi yorumu içinde oynuyor, küçük bir, iki tashihten sonra hemen çekime geçiyoruz.»

Sonra Feyzi Tuna çok enteresan bir olayı anlatıyor. Tarabya otelinde çalışırlarken elektrikler anza yapmış. Onlar tamir edilirken settekiler de beklemeye başlamışlar… Herkes bir yanda oturuyor… Gerisini Feyzi Tuna’ndan dinleyelim:



– «Aradan 10 -15 dakika geçmişti, bir ara gözüm Yıldız hanıma ilişti. Çekim anında durduğu yerde yere diz çökmüş öyle duruyordu. Yanına gittim, ‘Yıldız hanım, elektrikler anza yaptı, onun tamirini bekliyoruz,’ dedim. ‘Biliyorum efendim,’ diye cevap verdi ve o sırada anladım ki ben, ‘Yıldız hanım, dinlenebilirsiniz,’ demediğim için orada duruyor. Böyle saygılı oyuncuya gerçekten çok az rastlanır Türk sinemasında. Hani her şey bir yana ama, bence sinema oyuncularının çoğu sete gelip Yıldız hanımı seyretmeliler. Örnek bir sanatçı… Hem oyun, hem de iş terbiyesi yönünden.»

Evet, «Elmacı Kadın»ın setinde gördüklerimiz ve konuştuklarımız bunlar. «Ya gerisi?» diyeceksiniz. Gerisini birkaç ay sonra sinemalarda göreceğiz…

(Alıntıdır. Bkz. https://www.tozlumagazin.net/shop/urun/ses-dergisinin-1971-tarihli-4-sayisi)

04.11.2020 04:35

Kategoriler:   Ana Sayfa

Yorumlar