Menü

Zeki Müren Kazancı Yokuşunu Neden Yazdı?

1959 yılının baharıydı… Nihayet çocukluğumdan beri hayal ettiğim rüyalar şehri Paris’teydim… Minimini yaşımdan bu yana öyle renkli, öyle değişik, öylesine bambaşka düşünürdüm ki Paris’i… Sanki sokaklarmda insanlar yürümez, uçardı. Sanki herkes mutluydu Paris’te…

Zeki Müren Kazancı Yokuşunu Neden Yazdı?Ve… Yedi sene evvel bir Nisan sabahı “Şanzelize”nin o dillere destan kafeteryalarından birinde çayımı içerken, çocukluk hayallerimin gerçeğe pek uymadığını hissettim, o an içimde birşeylerin koptuğunu duydum…

Paris güzeldi… Paris renkliydi… Paris bambaşkaydı herşeyi ile… Ama, hayallerimde, düşlerimde yıllar yılı yaşattığım bu şehirde, neden bilmem, yadırgadığım pek çok şeye rastlıyordum… Orada da yağmur çiseliyor ve ıslak yollarda dalgın adamlar yürüyordu… umduğum mutluluk yoktu gözlerinde…

O güne kadar rastlamadığım tipler gördüm o sabah… Değişikti insanlar… Saçları değişik, kıyafetleri değişik, belki de duyuşları değişikti… Bir taksi şoförünün ağzındaki ıslık, en küçük bir trafik aksamasında küfürümsü laflara dönebiliyordu…

Hayalimdeki rüya alemi Paris, gecelerin koynunda iken, bir nebzecik düşüncelerime uyabiliyordu… “Pigal” eğlence yuvası olduğu kadar, insanı şaşırtan olaylarla dolu bir parçasıydı Paris’in…

Yadırgarken eğlendim, eğlenirken şaşırdım. Paris aşkları riya temelleri üstünde salım salım sallanıyordu her an…

Ah, benim İstanbul’um dedim.. İstanbul’du aslında cennet olan… Taşıyla, toprağıyla, yağmuruyla, rüzgarıyla İstanbul…

İstanbul’da sağlam basıyordum yeryüzüne… İstanbul’da aşkım samimi, hicranım gerçek , duygularım katıksızdı…

Madrit’i görmedim… Hayal ettim… “Şiir eşittir hayal” değil midir?…

Kertenkele gözlü İspanyol dilberlerini Kulis arkasından tanırım pek yakından… Ateşlidirler… gevezedirler, aman ne de çok konuşurlar Allahım… Yalnız musikilerini severim İspanyolların… Akdeniz’in ılık meltemlerini taşıması bakımından bizim şarkılarımıza yakın lığından olsa gerek…

Roma’ya iki kere gittim.

Tarihin ezici eli hala silip süpürüyor modem devri…

Zeki Müren Kazancı Yokuşunu Neden Yazdı?Vatikan’ın en üst kulesinin tek kişinin dahi zorla geçebildiği dar ve dik merdiveninde Z.M. harfleri hala duruyordur herhalde… Bütün turistler isimlerini yazarlar çünkü o duvarlara…

“Aşk Çeşmesi”nin önünde sıra sıra durur kişiler… Ve arkalarını dönüp, gözlerini kapayıp dilek dilerken para atarlar suya. Ama neler dilerler?… Ben de diledim pek inanmadan… Ah biz insanlar hepimiz kavuşulamayacak büyük isteklerde bulunurken ne kadar da samimiyizdir…

İlk akla gelen dilek aşk ve paradır… Halbuki sıhhat olmazsa neye yarar aşk? Neye yarar para? Değişik ülkelerin çeşitli kişileri aşk çeşmesinin dibini para ile doldururlar…. Ümit dünyası…

Çeşmemi yalancıdır, yoksa paralar mı kalp? Talih yine ayni talih… kader ayni kaderdir..

Canım İstanbul’um benim… Taşına toprağına kurban olduğum şehir.

Tılsımın hiçbir ülkede yoktur senin… Her köşenden ayrı bir büğü yükselir gökyüzüne… Gecelerin bambaşkadır sevinciyle, hüznüyle… Sabahın bambaşkadır martıların nemli kanatlarında… Güneşin nasıl da kavurur, aşk gibi, sevda gibi.. Puslu kış günlerinde bile bahar umudu gizlidir sularında…

“Kazancı yokuşu” benim yaşantımda önem taşıyan dik bir yoldur…

Güzel Sanatlar Akademisindeki öğrencilik yıllarımda her sabah, gün uyanırken o yokuştan inerdim okuluma… Yıllarca sonra, Maksim gazinosundaki konserlerime yetişirken her gece, yine ayni yokuştan tırmanıyordum işime…

“Kazancı Yokuşu”nun ortasında bir YATIR vardır… Mumları, kış, yaz gece, gündüz sönmez hiç… Daima önünde dalgın ve dolu gözlerini semaya dikmiş dua eden kişilere raslanabilir…

İnsana nasıl da kuvvet verir bu inançlar. O YATIR sanki öz dedemdir benim… Ona anlatırım derdimi çok defa… Ona dökünce içimi, kalbimdeki boşluklar dolar sanki.

O yokuş İstanbul’umundur.

Bizim yokuşumuzdur, bizdendir.

Biz buralarda mutlu olabiliriz ancak…

Gönül dolusu selam hepinize Sağlıcakla kalın.

(Alıntıdır. Bkz. https://www.tozlumagazin.net/shop/urun/foto-magazin-dergisinin-1966-tarihli-55-sayisi/)

16.02.2017 12:28

Kategoriler:   Ana Sayfa

Yorumlar

  • Yayınlandı: 26 Ağustos 2015 11:20

    Nuran Namlı

    zeki müren resmen bi efsane ya
  • Yayınlandı: 8 Eylül 2015 18:35

    ŞENER BAYSAL

    iyi ki yazmış ne duygular barındırıyor öyle
  • Yayınlandı: 8 Eylül 2015 18:36

    AHMET SEZEN

    efsaneler arasına girmiş bir eser yüreğine sağlık zeki mürenin